Sessie 34: Cultuurkillers II

NaldoStemming: Jazzy, bluesy
Omgeving: Alphen a/d Rijn
Achtergrond: Jazzmuziek van ?
Tijdsbestek: 3 uur
Moeilijkheidsgraad: Moet het nou zo moeilijk allemaal?


Vrijdag 1 september, 19:00
Terwijl ik de intertoys uitloop wankelt een man me voorbij op skeelers, van boom tot boom, elke boom nog steviger knuffelend dan de gemiddelde Greenpeace medewerker. Erachter aan zijn zoontje sierlijk glijdend over de straat alsof het niks is ‘Leuk he papa!’.

We zijn in Alphen a/d Rijn. Vic had op m’n Hyves een berichtje achtergelaten of we na m’n 9 tot 5 nog even konden gaan shoppen. Ik heb daar dus normaal gesproken weinig zin in (want gewerkt en dus zowel moe als lichtelijk minder fris), maar nu we hier in Alphen rondlopen vind ik het toch eigenlijk best wel gezellig allemaal. Er is hier een of ander Jazzfestival gaande (ik heb een zwak voor goede live muziek) en dan merk je al snel hoeveel meer sfeer een beetje muziek toevoegt aan zo’n shopavondje. Doen ze natuurlijk voor mij. Nationale Naldo dag is ook hier een begrip. Dat weten zij, dat weet ik en dat de andere bezoekers er maar een beetje bij hangen moeten ze lekker zelf weten.

We lopen op met twee meiden, zussen die Vic kent van het heen en weer reizen tussen Gouda en Waddinxveen. Ik ken ze beiden alleen van groeten en aangezien Vic druk in gesprek is met de oudste besluit ik een gesprek aan te knopen met het jongste zusje. Ze blijkt uit Afghanistan te komen. Gevlucht toen ze 8 was. Ze hoefde niet terug vertelt ze me dankbaar.

Na het shoppen, als we aan het junken zijn in de Burger King, speelt op het plein waaraan we ons bevinden nog steeds een jazzbandje. De leadzanger klinkt een beetje als Lou Rawls. In een intermissie, vertelt hij over New Orleans. Ik hoor het betoog niet, maar in m’n hoofd som ik de feiten op. Minder dan de helft van de originele bewoners is teruggekeerd, van het deel dat niet is teruggekeerd is het merendeel zwart. Een groot deel ligt er nog net zo bij als na de overstroming. En Bush neemt alle verantwoordelijkheid op zich voor de getoonde nalatigheid. Wat in principe hetzelfde betekent als "I hear you but I don’t give a f*ck’. Het is toch jammer dat we zo met onze cultuur omgaan.

Wat hebben wij geleerd vandaag:
Naldo voor Dummies les 54: Ik heb een zwak voor goede live muziek.

13 September 2006
By on 17:56
Sessie 33: De PNVD

NaldoStemming: I’m OK
Omgeving: Onderweg naar kantoor
Achtergrond: Beastie Boys
Tijdsbestek: 1 uur
Moeilijkheidsgraad: Het zou verboden moeten worden


08:00
Ik lees in de krant dat De Jonge, actief lid van de PNVD (je weet wel, die pedo partij), niet meer welkom is op de Radbout Uni in Nijmegen om zijn opleiding orthopedagogie af te maken. De Jonge (zijn voorouders zagen het gevaar duidelijk al aankomen) gaat hier bezwaar tegen tekenen. Want het is toch volkomen logisch om een pedo met kinderen te laten werken. ‘Woon ik daar nou in zo’n liberaal land voor?!’ Jonge, ga toch krassen, het hoogste dat jij ooit zal bereiken is pedogoog.

Kijk je kan dan wel zielig gaan doen over dat het een ziekte is, iets waar je niks aan kunt doen, maar als je dat al van jezelf weet DOE ER DAN IETS AAN! Sure verweer maar met het feit dat pedofielen zich alleen seksueel aangetrokken voelen tot kids. Nee, pedoseksuelen zijn pas fout! Waarom wil je dan als partij seks met 12 jarigen legaliseren? Een pot nat. Beckham gooi je ook niet tussen de kandidaten van Temptation Island. Ja, ja, appels met peren vergelijken. Fruit is fruit en rot fruit eet je niet.

Er is niks natuurlijks aan seks tussen een volwassen vent en een kind van 12. Tenzij je groot fan bent van Michael Jackson. Of misschien ben je wel selectief dyslectisch en lees je vrijheid van meningsuiting als vrijheid van penisuiting. Wat mij betreft wordt die hele partij afgeschaft, laat kinderen lekker kinderen zijn. In een maatschappij als deze zijn ze dat al veels te kort. En De Jonge, het vaticaan (afdeling Amerika) schijnt nog wel wat jonge priesters te kunnen gebruiken, zit je lekker tussen je soortgenoten, hebben wij geen last meer van je. 

Wat hebben wij geleerd vandaag:
Naldo voor Dummies les 53: Sorry, maar als vader kan ik weinig begrip tonen voor pedo’s.

5 September 2006
By on 09:38
Sessie 32: De basisschool

Stemming: the usual
Omgeving: kantoor
Achtergrond: Gnarls Barkley
Tijdsbestek: Een weekje
Moeilijkheidsgraad: Even wennen

Een tijdje geleden mochten m’n dochters voor het eerst een kijkje nemen op de basisschool. Vrijdag 12 mei om precies te zijn. En om maar zeker te zijn dat papa het niet zou vergeten werd ik er de hele week aan herinnerd:

Maandachtochend 06:00
N’Lysha: "Meuguh we al naar gool papa."
k had letterlijk net een voet buiten bed gezet.

Woensdagavond 19:00
Alaiah: "Wat ben juh aan et toen papa?"
Ik: "Papa zit op de wc schat."
Alaiah: "Oh" ………
Alaiah: "Papa….."
Ik: "Ja?"
Alaiah: "…….Maggik al met kindjus spailuh" 
(Naldo voor Dummies les 52: De WC is mijn rituele meditatiehok.)

Donderdagmiddag 17:00Alaiah met rugtas op en jas aan terwijl ik N’Lysha van achter haar kamerdeur zie gluren: "En nu papa?"Ik, vanachter m’n computer: "Poepie, school is dicht, morgen gaan we."
Alaiah: "Oh"
……….
Alaiah: "Trusten papa."
Ik: "Poepies, we moeten nog eten?….."

En toen was het eindelijk zover. Om 14:15 stonden we in de hal van het schoolgebouw in opwachting van onze rondleiding. Vic informeerde nog maar even bij een vluchtende moeder waar we de directeur konden vinden. "Naar boven, de trap op!" riep ze ons na. …… Spannend! Bovenbouw bleek hier erg serieus genomen te worden. De treden kwamen bij m’n dochters tot hun middel, maar goed, niks wat een beetje mikwerk niet kan oplossen. Eindelijk boven kregen we van de directeur het bekende ‘onze school kickt ass verhaal’, iets over multiculti en iedereen is gelijk en nog iets over ‘een heleboel meer onze school kickt ass’. Tegen de tijd dat we konden gaan rondkijken viel het de directeur op hoe rustig de kids wel niet waren (want ze lagen te slapen) en kreeg ik het idee dat deze man het toch wel erg druk had met zijn baan.

Stapvoets werkten we alle lokalen af, kregen m’n dochters de gebruikelijke ‘ahw een tweeling’, werden we voor de zoveelste keer voor Indo uitgemaakt  en kregen we live een heuze kinderplee te zien (inclusief kakkend kind). Een uur later stonden we weer buiten. "Best een goede school." beconcludeerde ik. "Ja, best wel." beaamde Vic en Alaiah liep boos met d’r armpjes over elkaar voor ons uit. "Alaiah, wat is er?" "Ik wil met kindjes spailuh papa!"

Wat hebben wij geleerd vandaag:
Naldo voor Dummies les 52: De WC is mijn rituele meditatiehok.

22 May 2006
By on 14:21
Sessie 31: En je ziet het gebeuren


Stemming: Uitgeslapen
Omgeving: kantoor
Achtergrond: Stars
Tijdsbestek: Maanden
Moeilijkheidsgraad: Appeltje eitje

(Naldo voor Dummies les 51: Ik kijk graag naar andere mensen. De voyeurist in mij, I guess.).

En je ziet het gebeuren.

Hij zit al in de bus als zij een halte later instapt. Ze groet hem, lacht vriendelijk en gaat naast hem zitten. Ze lachen samen, ze kijkt af en toe naar hem op, meeknikkend wanneer hij weer iets te zeggen heeft. Vreemden op hetzelfde pad. Zo begon het een aantal maanden geleden. Hij, nietsbeseffend, maar je ziet dat zij hem leuk vindt. Hoe zij zich naarmate de maanden verstrijken steeds subtieler kleed. Ietsje bloter, haar jas net iets minder gesloten. Zij heeft de bus al verlaten als hij een halte later uitstapt. Zowel heen als terug, tot gisteravond. Samen stapten ze de bus uit.

En je ziet het gebeuren.

Hoe zij zenuwachtig voor hem uitloopt, terwijl de bus mij langs de twee voorbij rijdt. Vandaag stapten ze samen in. Beiden moe, de wallen nog onder de ogen. En het bleef stil. Hij nors voor zich uit starend, zij met haar hoofd rustend op zijn schouder. In de weerspiegeling van een busraam zie ik haar glimlachen, haar ogen gesloten. Lichaamstaal die boekdelen spreekt, alleen boekdelen in een voor elkaar nog vreemde taal. En als zij uiteindelijk de bus verlaat lacht zij hem nog één keer toe. Hij nog steeds voor zich uitstarend en zij ziet hoe de bus hem wegrijdt zonder nog maar een blik te kruizen.

En je ziet het gebeuren.

Wat hebben wij geleerd vandaag:
Naldo voor Dummies les 51: Ik kijk graag naar andere mensen. De voyeurist in mij, I guess.

13 April 2006
By on 07:33
Sessie 30: Slapeloze nachten


Stemming: Slaap nodig!
Omgeving: kantoor
Achtergrond: Mark Ronson
Tijdsbestek: All night loooooooonggggg
Moeilijkheidsgraad: Slaappillen anyone?

03:36
Ik lig op bed. Slapeloos; moe, maar ik kan niet slapen. Ergens deze week moet ik in een wilde bui een nekspiertje hebben verrekt met als gevolg al m’n derde slapeloze nacht deze week. Voor m’n gevoel lijk ik inmiddels op Christian Bale in The Machinist. Die ziet er ook uit alsof ie een nachtje te weinig heeft geslapen. Mijn hallucinerende zoektocht naar het zandmannetje leverde niks op. Lezen? Vermoeide ogen, geweldig, nu de rest nog. Schaapjes tellen dan maar: “1, 2, 3…” 04:25

04:40
“…1011, 1012, 1013″ *zucht* Wie heeft dat tellen uberhaupt ooit verzonnen. Wanneer hoor je bij zoiets in slaap te vallen. Ik til een ooglid op en kijk naast me, geen Vic. Ik concentreer me op geluiden uit de woonkamer. Getik op een toetsenbord. Die zal wel weer aan het E-bayen zijn. Ze is er ook een stuk beter in dan ik. Ter vergelijking: mijn aantal gewonnen objecten staat op het magistrale record van 1 object terwijl Vic half E-bay leegplundert met lastminute biedingen (Naldo voor Dummies les 50: Handelen is niet voor mij weggelegd.).

05:15
Misschien helpt het als ik aan goede dingen denk. Ik glimlach wanneer ik terug denk aan eerder vanavond. Rond etenstijd. M’n dochters waren op hun kamer aan het stoeien en dat eindigt meestal in huilen. Vandaag was daar geen uitzondering op. Na een half uurtje ravotten strompelde Alaiah de woonkamer binnen, N’Lysha nog wild springend er achter aan. “Mammaa, maamaaaaaaaaaaaaaaa… Moe heeft voet auw gedaannnnnnn.” Haha, hoe verzint ze het. Leuk zo’n live versie van praatjesmakers.

05:20
Dan was er nog dat omaatje ergens uit de flat eerder deze week. Ik trof haar in de lift op weg naar de brievenbus. “U gaat ook de post halen?” vraag ik haar. Eerder beconcluderend dan ter bevestiging. “Alleen het krantje.” lachte ze me toe waarna ze vervolgde met “U ook? Wie weet heeft ze wel geschreven…” Arm vrouwtje, wie schrijft er uberhaupt nog brieven. “Oh, nee hoor, ze zit boven” antwoorde ik inmiddels aangekomen bij m’n brievenbus. “Dat gaat ook allemaal zo snel tegenwoordig…” Ik besluit het trappenhuis naar boven te nemen, een beetje lopen af en toe kan ook geen kwaad.

06:05
Intussen hoor ik de eerste vogeltjes alweer fluiten. Ugh, nog een half uurtje, dan moet ik er alweer uit. Ik geef het op…. tips zijn welkom. ^_^

Wat hebben wij geleerd vandaag:
Naldo voor Dummies les 50: Handelen is niet voor mij weggelegd.

23 March 2006
By on 10:36
Sessie 29: Blast from the past


Stemming: Uitgerust
Omgeving: Thuis
Achtergrond: Fernana Porto
Tijdsbestek: 20 minuten
Moeilijkheidsgraad: Erg moeilijk als je sociaal bent ingesteld

Donderdag 16:15
Via een aantal klikken met m’n tekenpen sluit ik m’n Mac af. Ik zit op kantoor. Donderdag’s ga ik altijd iets eerder naar huis om voor de kids te kunnen zorgen. Vic draait dan koopavond. Ik kijk even naast me en zie dat Edward nog hard aan het werk is. Nog tien minuutjes, moet net lukken! Denk ik. Op een of andere manier ben ik altijd maar net op tijd voor de bus. Ik loop naar de hal, pak m’n jas, loop terug naar m’n werkplek en doe m’n groene messenger bag om. Nadat ik iedereen gegroet heb, werk ik me via het trappenhuis en de voordeur naar buiten. Langs de Hollandse IJssel begeef ik me naar de bushalte.

In de verte zie ik een man me tegemoed lopen met zijn hondje. Het valt me op dat hij een beetje moeilijk loopt. Wanneer ik de man nader, twijfel ik even of ik via de straat om hem heen moet lopen (we lopen op een smal voetpad) of dat ik gewoon snel langs m loop. Net wanneer ik m’n kansen afweeg gebaart de man me dat ik door kan lopen. Mooi! Hebben we dat ook weer gehad. Dan spreekt de oude knar me aan.

‘JIJ KOMT UIT GOUDA HE!’ Shit, zo ga ik de bus niet redden (Naldo voor Dummies les 49: Ik ben erg beleefd tegen bejaarden.). Ik herken een Utrechts accent en de man is duidelijk lichtelijk hardhorend. Ik draai me om en sta nu oog in oog met de man. ‘Ik eh euh hmm eh …. ja.’ enigsinds afgeleid door de man zijn neus. ‘IK HERKEN JOU!’ Wat een dikke homp, ‘t lijkt wel een aardappel….. Kut, niet staren Naldo! Mijn zwijgen ziet de ouwe goedzak als aanmoediging en hij vervolgt met ‘IK KEN JOU VAN TOEN JE KLEIN WAS!’ Zitten er nou wratten op die neus? ‘JIJ SPEELDE ALTIJD OP DE SLUIS!’ roept de man me inmiddels spugend toe. Heerlijk zo’n douche, wil je ook m’n rug nog even doen? ‘JAAAAHHAAAA!’ vervolgt de man, duidelijk trots op het feit dat zijn geheugen nog zo scherp is. ‘IK WAS SLUISBEHEERDER IN GOUDA KNUL!’ Het regent, het regent….. Hey! Hoor ik daar nou de bus? ‘EN M’N ZUS IS OVERLEJUH!’ ….Huh?! ‘JA IK BEN DE ENIGE OVER!’ HUH?! ‘JA, EN M’N NEEF IS DEMENT!’ Wat verderop hoor ik een bus optrekken. ‘MAAR IK KEN JOU!’ *Zucht* dan kan ik net zo goed nog even blijven kletsen. ‘MAAREH JONGIE IK GA M’N HONDJE WEER UITLATEN! HET GA JE GOED!’ You gotta be kidding me! ‘Ja, bedankt he!’ roep ik hem na en de man lacht me toe.

Ik pak m’n telefoon en maak verbinding met het nummer dat ik het meest bel: ‘Ja schat, met mij, ik ben iets later, neem de kids maar mee naar het station.’
16:35

Wat hebben wij geleerd vandaag:
Naldo voor Dummies les 49: Ik ben erg beleefd tegen bejaarden.

11 March 2006
By on 09:51
Sessie 28: Mannen en Valentijnsdag


Stemming: Eerlijk
Omgeving: Kantoor
Achtergrond: Bløf
Tijdsbestek: 26 minuten
Moeilijkheidsgraad: Fastforward ingedrukt houden

8:50
Gisteren stond ik na m’n werk even bij de boekhandel. Niet bewust voor valentijnsdag, maar gewoon om te kijken of er nog nieuwe bladen in de schappen lagen. Ergens bij de kaartenrekken stonden twee meisjes van niet ouder dan 17. ‘Misschien komt m’n kaart wel veels te laat aan als ik ‘m nu nog stuur.’ Zei het ene meisje dromerig tegen de ander. Het andere meisje plukte kaart na kaart uit de schappen. ‘En wat vind je van deze? Deze is ook wel leuk, en kijk deze…’ Het eerste meisje vervolgde met ‘Ik weet eigenlijk alleen z’n adres, z’n woonplaats en z’n huisnummer…’ Het andere meisje draaide zich verstoord om ‘Meer heb je toch niet nodig gekkerd.’

Vanochtend kopte een artikel in de Metro met ‘Helft mannen vergeet Valentijn’. Nu geloof ik best dat er mannen zijn die valentijnsdag vergeten, meer nog dan dat, dat een groot aantal mannen valentijnsdag maar onzin vind. Zo ook ik (Naldo voor Dummies les 48: Ik vind valentijnsdag commerciële onzin.). Tuurlijk is het romantisch om je partner op een originele manier te verwennen, alleen hoe voorspelbaar is dat om het op valentijnsdag te doen. En bovendien origineel is het dan ook niet meer, want genoeg andere mensen die hetzelfde doen op valentijnsdag. Om nu te zeggen dat ik het hele jaar lief ben tegen en voor m’n vriendin is hypocriet. Nee, ik doe wel romantisch als het mij uitkomt. Dus vandaag geen serenades, geen A3 formaat kaart, geen bonbons met bloemen, geen diner voor twee en zeker geen Parijs bij nacht, van mij niet meer dan ‘Ik hou van jou’, want is dat niet waar het uiteindelijk om draait.
9:16

Wat hebben wij geleerd vandaag:
Naldo voor Dummies les 48: Ik vind valentijnsdag commerciële onzin.

14 February 2006
By on 08:23
Sessie 27: Deurmat-terreur


Stemming: Verstoord
Omgeving: Kantoor
Achtergrond: Jose Gonzales
Tijdsbestek: 50 minuten
Moeilijkheidsgraad: één handeling, maar toch….

9:00
Sinds een aantal weken doorloop ik een verstoord ochtendritueel; Ik ontwaak, luister een half uurtje Radio 1 (Naldo voor Dummies les 47: Ik ben graag op de hoogte van het laatste nieuws.), sta op, duik onder de douche, sprokkel m’n kleding bij elkaar (al dan niet gestreken), eet wat, poets m’n tanden en ga de deur uit. Tijdsbestek 1 uur. So far, so good, maar dan gaat het fout. Onze deurmat ligt elke ochtend omgedraaid (dus met de onderkant naar boven). Mocht je mijn andere logs hebben gelezen, dan weet je dat ik in een appartementje woon met de voordeur aan een gesloten gallerij (en wist je dat niet, dan weet je dat nu).

Nu geloof ik best in vrijheid van meningsuiting. Sommige mensen vinden zo’n grijze onderkant met een prijssticker natuurlijk veel mooier dan die saaie bruine bovenkant, maar t is wel mijn deurmat. Ik zelf verdenk onze nieuwe buren (die aan de overkant van de gallerij). Ik kan dit probleem makkelijk oplossen door hetzelde bij dat stomme beeld dat zij voor de deur hebben staan te doen. Vind ik persoonlijk veel mooier, zo’n stenen hond die je de kont keert. Persoonlijke smaak. Kun je niet mee twisten. Er is trouwens toch niemand die je serieus neemt als je een stenen keeshond voor je deur hebt staan.

Stel nou dat zij het zijn, dan komen ze natuurlijk eerst bij ons aanbellen. ‘Hey, wat is dat nou?! Ons hondje staat verkeerd!!’ Waarop ik zou antwoorden: ‘Bij jullie ook al? Een of ander labiel mens draait constant m’n deurmat om.’ Misschien was het wel gewoon de deurmatpolitie, je hebt tegenwoordig overal wel een keurmeester voor. ‘Hmmm, nee de gewone deurmat is passe, onderkant boven is de nieuwe trend.’ Victor & Rolph syndroompje.

Een ander idee leek me om op de onderkant van m’n mat een briefje te plakken met ‘U wordt gefilmt’. Hah! Dat zal ze leren. Je schrikt je natuurlijk rot als je dat leest. Ik zou extremere teksten kunnen bedenken. ‘Dood, dood, dood!’ bijvoorbeeld, maar dan ben ik m’n huurhuis kwijt. Verder alles prima met mij. M’n schoonmoeder logeert bij me, wat altijd lichtelijk irritant is (om het maar even sociaal uit te drukken). Alleen dat, beste kijkbuiskindertjes, is een ander verhaal…
9:50

Wat hebben wij geleerd vandaag:
Naldo voor Dummies les 47: Ik ben graag op de hoogte van het laatste nieuws.

2 February 2006
By on 08:52
Sessie 27: Opmerkelijk II – Retrospectief


Stemming: Schiavo
Omgeving: Thuis
Achtergrond: The Thrills
Tijdsbestek: 2 uur 55 minuten
Moeilijkheidsgraad: Soms moeilijk te begrijpen

10:00
De Hofstad groep. Extreem radicaal werd geroepen, gewoon een vriendenclub verdedigden zij. Ik vind het allemaal best, alleen hoe is justitie in vredesnaam op zo’n idiote naam gekomen. Dachten ze ‘Marokkanen praten slecht Nederlands dus zullen ze Hoofdstad vast ook verkeerd schrijven.’ Het klinkt niet eens stoer. En als we het dan toch over trendwoorden hebben, Dominomus? Zet je die neer, waarna zo’n beest vanzelf, ploenk, omvalt. Hoef je niet eens raak te schieten. Handig, voor de amateurschutter. Bling bling, ook zoiets. Door slimme Hi campagnes ineens helemaal hip en daarvoor al een veelgebruikt straatwoord (zei het in enkelvoud namelijk: Bling). Iets waar ik niet aan mee doe, want geen mobiele juwelierszaak en ook geen lopende diamant. De jeugd van tegenwoordig, BA van The A Team was z’n tijd ver voor.

Politici maakten zich zorgen om de invloed van al dat vleselijk geweld op MTV en TMF. Mariah Carey is al 10 jaar bezig, waarom nu? Dikke vette tietenschuddende bimbo’s in een video staat gewoon garant voor succes. Dat veel clips daarbij suggestief zijn, big deal. Zo kun je alles wel de schuld gaan geven. Ik keek The Pin-Up Club op Veronica als puber. Stiekem, en ja daarna had ik echt de drang om de straat op te gaan en een dozijn meisjes te verkrachten. Toch Joram? Zo zouden videogames nog steeds een slechte invloed moeten hebben op jongeren. De meest geweldadige criminele jongeren in Nederland bleken ook in 2005 uit cijfers van het CBS Antilliaanse jongeren en die spelen alleen Pro Evolution Soccer op hun spelcomputer. Ga dat maar eens uitleggen. Die denken echt niet bij een mooie sliding ‘Hey! Handig…. moet ik ook eens proberen bij m’n volgende bankroof! …..Of miljonairsdochterontvoering. En dan vraag ik 300 kilo coke want zoveel snoof Al Pacino ook in Scarface! Goed idee swa!’ Want Scarface is realistisch. Het probleem ligt daar ook helemaal niet.

300 kilo coke, hah! Hoe bedenk je het. Kate Moss, bleek te snuiven. Daar was bewijs voor nodig…… Huh?! En dan ontsla je d’r omdat ze slecht voor je imago zou zijn, maar intussen wel volop in de media. H&M, juist het snuivende volk koopt jullie kleding, die hebben geen geld voor duurder. Pak dat dan slim aan! Campagnes met Kate in H&M kleding met de payoff ‘H&M, maar we roken niet’. En dan die one-liner van Bush toen hij Nederland bezocht tijdens de herdenking van WOII: ‘There is no power like the power of freedom’. Heb ik er eentje voor Bush: ‘Je stinkt!’ (~Naldo). Nee, ik bedoelde: ‘There is only one freedom of any importance, freedom of the mind.’ (~Iris). En zo is het maar net.
12:55

Wat hebben wij geleerd in 2005:
-

1 January 2006
By on 11:55
Sessie 26: Madurodamkerstboom


Stemming: Kerst
Omgeving: Kantoor
Achtergrond: Kings of Convenience
Tijdsbestek: 1 uur 3 minuten
Moeilijkheidsgraad: De laatste loodjes

12:30
Ik kijk al een tijdje naar de kerstboom die onze woonkamer siert. Het is dat Vic me erop wees, anders had ik m niet zien staan. ‘Hij’s nog kleiner dan de kids’ zeg ik met enige verbazing tegen Vic. Madurodamkerstboom bedenk ik. M’n blik daalt een paar milimeter. Onder de ‘boom’ gepropt een hele zooi cadeau’s. Het geheel oogt als een hoopje kleurrijk afval dat al erg lang ligt waarop als gevolg kerstschimmel is uitgebroken. Vic lacht beschaamd.

We waren dit jaar vrij laat met het kerstversieren en kitschdecoreren van ons huis en als we hadden gewacht tot ik tot dat idee zou komen, dan was onze woning nu nog steeds bordeelkitchvrij. Ik hou me dus thuis nooit bijzonder veel bezig met sfeerceatie (Vic’s afdeling) (Naldo voor Dummies les 46: Ik ben zelf weinig bezig met hoe m’n huis er uit moet zien, zolang het maar klopt.). Dat soort dingen moet je ook niet aan mannen overlaten, tenzij de man in kwestie luistert naar de titel interieur designer, homo is of toch minstens Ikea Kneuter heet (hey, genoeg zieke ouders op de wereld) of alle drie. Goed, kerst. Als er een feest is dat druipt van het cliche, dan is het toch wel kerst. We voelen ons ineens massaal heilig en gaan naar de kerk. Ouders worden bezocht, schoonouders al dan niet gecombineerd. We eten van onze Tefal gourmetset, als we echt creatief zijn fonduen we of besluiten te steengrillen om dan toch maar anders te doen dan de rest. En velvolgens hebben we allemaal een enorme trek in The Sound Of Music, dat zou zelfs Jomanda je met zekerheid kunnen vertellen. En nee, ook een maaltijd bereiden naar een recept uit je Jamie Oliver kookboek is niet origineel. Maar dat geeft ook helemaal niks, het gaat om de sfeer, om het gevoel. Zou Dr. Phil zeggen. Voor mij is alles van kerst tot oud en nieuw vooral een periode om wat gas terug te nemen en even lekker te ontspannen. Geniet maar kerst met mate, zoiets.

Anyway, iedereen een crea kerst en een gluh~kich nieuw jaar toegewenst en tot ziens aan de andere kant van de jaarwisseling. Masseltov!13:33

Wat hebben wij geleerd vandaag:
Naldo voor Dummies les 46: Ik ben zelf weinig bezig met hoe m’n huis er uit moet zien, zolang het maar klopt.

23 December 2005
By on 12:39